1- Goca e detit

Guaska, me trashësinë e një guri zalli mesatar është e një pamjeje të ashpër me ngjyrë më pak të njësuar, shkëlqyeshëm e bardheme. Është një botë kryeneçësish e mbyllur. Megjithatë atë mund ta hapësh. Duhet atëherë ta vendosësh në faqen e një lecke, të përdorësh një thikë me garba, me çallata dhe pak të zhdërvjellët, të përpiqesh me të shumë herë. Gishtat kureshtarë aty priten, thonjtë thyhen: është një punë kaba. Goditjet që i jep e bëjnë mbështjellësen e saj me rrathë të bardhë, të një lloji breroresh.
Brenda gjendet një botë e gjithë, për të pirë e për të ngrënë: nën një kupë qiellore (të thuash atë që është) të sedeftë, qiejt e sipërm shemben mbi qiejt e poshtëm, për të mos formuar më veçse një pellg, një qese veshtullore e të gjelbëreme, që rrjedh e rrjedh me aromë e pamje, me kinde dantellesh si në të zezë anëve.
Ndonjëherë shumë rrallë një formulë nxjerr perla në fytin e tyre të sedeftë nga ku përnjëherësh ndodh stolisja.